Shelter (2010) OCR 23.976 fps runtime 01:52:39
คุณเคยมีความรู้สึกที่ อธิบายไม่ได้บ้างไหม?
คุณเคยควบคุมความรู้สึกนั้น ไม่ได้บ้างไหม?
ความรู้สึกเช่นนั้น มีชื่อเรียกหรือไม่?
นี่คือคำถาม 3 ข้อแรกที่ดร. มาลิเซนต์
ใช้ถามโจเซฟ คินคริกหลัง จากเขาถูกจับได้ 6 ชั่วโมง
คำตอบที่ได้...ก็คือ
เคย เคย แล้วก็...เฮ็นรี่
คำถามแบบแลกเปลี่ยนนี้เป็นเรื่อง ของการป้องกันตัวที่ล้มเหลว
ไม่ใช่เพียงเพราะว่าหลักฐาน ทางกายภาพที่มี แต่...
เป็นเพราะความคิดเห็นที่ ได้รับการยอมรับในปัจจุบัน
ในด้านจิตวิทยาสมัยใหม่
ที่ว่าอาการคน 2 บุคลิกนั้น ไม่มีอยู่จริง
มันเป็นเรื่องแฟชั่น ทางจิตวิทยาเท่านั้น
เป็นอาการที่ถูกโน้มนำจากผู้รักษา
และได้รับการทำให้มีอยู่ โดยรายการทอล์ดโชว์
หนังสือนิยาย และหนังฮอลลีวูด ที่ชี้นำไปในทางที่ผิด
โจเซฟ คินคริกต้องเข้ารับการบำบัด
จากสถาบันทางจิตหลายแห่ง ในช่วงที่เขาเป็นหนุ่ม
แต่ก็ไม่มีเอกสารสักฉบับที่อ้างถึงเฮ็นรี่
จนกระทั่งเขาถูกจับ
เฮ็นรี่ไม่ได้ทำทารุณซาร่าห์ แม็คเคนซี่
เขาไม่ได้ถอดเสื้อผ้าหรือผูกเธอไว้ กับเตียงในห้องใต้หลังคา
เขาไม่ได้ข่มขืนเด็กหญิงวัย 12 ปี
หรือพยายามตัดรังไข่ของเธอ ด้วยมีดคัตเตอร์
แล้วเขาก็ไม่ได้อัดวิดีโอเทป
2 ชั่วโมงที่ซาร่าห์เสียเลือด จนเสียชีวิต
หลังจากที่การผ่าตัดล้มเหลว
เฮ็นรี่ไม่ได้ทำเรื่องที่ทารุณเหล่านี้เพราะ..
เฮนรี่...ไม่มีตัวตน
โจเซฟ คินคริก รู้ตัวดีว่าเขาทำอะไรลงไป
เขารู้ตัวดีในขณะที่กำลังทำเรื่องพวกนั้น
นี่มันหลังเที่ยงคืนแล้วนะครับ
รู้ค่ะ ฉันแค่อยากได้เตกิล่าสัก 2 ชอต แล้วก็ช่วยเปิดทีวีให้ด้วย
นะคะ
งั้นก็ได้ครับ
1 นาทีหลังเที่ยงคืน
รัฐมิซซูรี่ได้เริ่มการประหารชีวิต โจเซฟ คินคริกโดยการฉีดยาพิษ
เนื่องจากไม่มีคำสั่งลดโทษ มาจากผู้ว่าการรัฐ
ตายจริง
ฉันขออีกสัก 2 ชอตได้ไหมคะ?
- จะให้ผมเปลี่ยนช่องไหมครับ? - ไม่ต้องหรอกค่ะ
และตอนนี้โจเซฟ คินคริกก็ได้เสียชีวิต แล้วเมื่อเวลาเที่ยงคืน 18 นาที
โจเซฟ คืนคริกถูกตัดสินประหารชีวิต ที่เรือนจำประจำรัฐมิซซูรี่
เราคงจะได้ทราบผลตอบรับ ในการประหารชีวิตครั้งนี้ต่อไป
- ค่ะ - หนูเองค่ะแม่!
- ไงลูกแม่ แม่ก็เหมือนกันจ๊ะ - คิดถึงแม่จังค่ะ
นั่นเสียงอะไรน่ะลูก?
น้าสตีเฟ่นกำลังทำอาหารเช้าอยู่ค่ะแม่
น้าว่าเราไปสตาร์บัคส์กันดีไหม?
เมื่อคืนเป็นไงบ้างจ๊ะ?
เราดูหนังเรื่อง
- ซากดิบไม่ต้องคุมกำเนิด - ห้ามบอกแม่หนูนะ
แม่ขอสายน้าสตีฟหน่อยจ๊ะ
แม่ขอสายน้าสตีฟค่ะ
ไง พี่ได้ดูเขาประหารไอ้คนชั่ว เมื่อคืนหรือเปล่า?
เขาถูกฉีดยาพิษ พี่ไม่ได้ดูหรอก
นี่พี่หน้าตาเบื่อโลกเหมือนเคยอีกล่ะสิ?
ต่อหน้าแซมมี่ ระวังคำพูดหน่อย
โทษทีพี่ แล้วตกลงว่าพี่หน้าตาเบื่อโลก เหมือนเคยไหมครับ?
พี่สายแล้ว แล้วค่อยเจอกันตอนบ่ายนะโอเค?
เดี๋ยวเด่ะ
เฮ้ๆ หยาบคายจริงๆ
พ่อคะ เดี๋ยวหนูโทรกลับนะคะ
แต่พ่ออยากขอความเห็นเรื่องคนไข้หน่อย
- พ่อเสียงดังกับหนูอีกแล้ว - พ่อทำเหรอ? โทษทีนะ
คืองี้นะ พ่อคิดว่าลูกน่าจะสนใจเคสนี้
งั้นก็ช่วยส่งไฟล์มาก็แล้วกันค่ะ
ไม่ได้ ไม่ได้ ลูกต้องมาดูเขาเอง
พ่อจะไปรับที่สนามบินนะ ลองมาดูเขาสักชั่วโมงก็พอ
พ่อจะมาบงการโน่นนี่กับหนู ไม่ได้นะคะ
ทุกทีเลย เวลาที่เจอเคสแปลกๆ
นี่พ่อวางสายใส่หนูเหรอคะ?
พ่อคะ?
นี่ค่ะ
แล้วพ่อไปเจอกับเดวิด เบิร์นเบิร์กได้ไงคะ?
- ดร. ฟอสเตอร์เป็นคนแนะนำมาน่ะ - ชาร์ลีเหรอคะ?
กะแล้วเชียว
เดวิดถูกพาตัวมา เพราะเขาเป็นคนจรจัด
แล้วก็เลยได้อยู่ ในการดูแลของชาร์ลี
แล้วเขาเป็นคนไข้ที่นี่ มานานเท่าไหร่แล้วคะ?
2-3 วันได้แล้ว ตั้งแต่สุดสัปดาห์
แค่นั้นเหรอคะ?
เห็นทุกทีพ่อชอบให้คนไข้ อยู่เป็นเดือนๆ
ก่อนที่จะให้หนูมารับพวกเขาไป
แต่กับรายนี้ มันไม่เหมือนกันหรอกนะลูก
เหรอคะ?
ตามสบายเลย
ช่วงเร่งฮีทเตอร์ในห้องนี้ให้หน่อยได้ไหมคะ?
ได้ครับ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
- ขอบคุณนะคะ - ไม่เป็นไรครับ
ฉัน ดร. คาร่า เจสซัพ ค่ะ คุณคงคือเดวิดสินะคะ
- เดวิด เบิร์นเบิร์ก ใช่ไหมคะ? - ครับ
"เบิร์นเบิร์ก" ภาษาเยอรมันเหรอคะ?
ไม่ทราบครับ
ทราบไหมคะว่าทำไมเราต้องมาเจอกัน?
คุณคงอยากจะถามอะไรผม
แล้วได้ไหมล่ะคะ?
ได้สิครับ
ดีค่ะ คุณนั่งรถเข็นมาตลอดชีวิตเลยเหรอคะ?
เปล่าครับ
ผมเพิ่งประสบอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน
ค่ะ
คุณถนัดซ้ายหรือขวาคะ?
ขวาครับ
แล้ว บ้านที่คุณเคยอยู่ตอนยังเด็ก มีหน้าต่างกี่บานคะ?
10 ครับ
11 ถ้านับรวมช่องรูปดาว ที่ประตูด้วย
แต่ผมไม่เคยเปิดมัน
โอเค
แล้วตอนที่คุณ กำลังนับหน้าต่าง
คุณอยู่...ในหรือว่านอกบ้านคะ?
ในบ้านครับ
มันอุ่นกว่า
คุณถูกเลี้ยงมาให้นับถือศาสนาไหนคะ?
ผมโตมากับภูเขาครับคุณหมอ
พระเจ้าคือผู้ปกปัก ขณะที่ปิศาจร้าย จ้องเล่นงานเรา
เดี๋ยวหมอจะให้คุณ ดูภาพแอบสแตรคนะคะ
คุณช่วยบอกหมอทีค่ะ ว่าเห็นภาพแล้ว
คุณนึกถึงอะไรเริ่มกันเลยค่ะ
- เด็กเล็กๆ 2 คนครับ - ค่ะ
พวกเขากำลังเล่นเกมอะไรสักอย่าง
- เค้กเจ้าเอย เค้กเจ้าเอย... - โอเค โอเค
แล้วรูปนี้ล่ะคะ?
มันเหมือนกับช้างในคณะละครสัตว์เลยครับ
ช้างตัวใหญ่ไหมคะ?
ไม่ครับ
มันเป็นลูกช้าง
- คุณเห็นตัวเลขอะไรในวงกลมไหมคะ? - 16 ครับ
ค่ะ แล้วนี่ล่ะคะ?
73 ครับ
ชัวร์
คุณเคยมีความรู้สึก ที่อธิบายไม่ได้บ้างไหมคะ?
ไม่ครับ
คุณเคยรู้สึกโกรธ อารมณ์รุนแรง
หรือเศร้าใจอย่างไม่ทราบสาเหตุ บ้างไหมคะ?
ไม่ครับ
โอเค
ขอบคุณมากนะคะ
- เรียบร้อยแล้วค่ะพ่อ หนูรออยู่ค่ะ - รออะไรเหรอ?
พ่อคงไม่ได้พาหนูมานี่เพื่อเจอเดวิด อย่างเดียวหรอกนะคะ?
งั้นขอพ่อโทรศัพท์หน่อยนะ
พ่อคะ อย่าทำให้หนูเสียเวลาสิคะ มีอะไรก็ว่ามาค่ะ
ฮัลโหล?
นี่หมอฮาร์ดดิ้งนะ ขอสายอดัมหน่อยสิ
ขอโทษด้วยครับ ผมอยู่ที่นี่คนเดียว
ช่วยตามเขาให้ผมหน่อยได้ไหม?
อะไรกันคะพ่อ?
อดัมพูด
อดัม นี่หมอฮาร์ดดิ้งเองนะ
คิดว่าคุณน่าจะได้คุยกับเพื่อน ร่วมงานของผมแล้วนะ
ครับ
พ่อไม่ต้องทำอย่างนี้ก็ได้
ทำอะไร?
อวดใหญ่ไงคะ
พ่อทำแบบนี้เหมือนหลอกลวงหนู
สวัสดีค่ะ
- ฉัน...ดร. เจสซัพค่ะ - เจสซัพ?
ลูกสาวของหมอฮาร์ดดิ้งเหรอครับ?
ใช่ค่ะ ส่วนคุณก็คืออดัม
สามีคุณถูกฆ่าตาย ใช่ไหมครับ?
- ใช่ค่ะ - ยังไง?
- เขาถูกโจรกรีดคอตาย - เมื่อไหร่?
- 3 ปีที่แล้ว - ที่ไหน?
ตอนที่เรากำลังเดินกลับจากโบสถ์ ในคืนก่อนคริสต์มาส
- คุณว่าผมหยาบคายไหม ที่ถามแบบนี้? - ไม่เลยค่ะ
หมอชินเสียแล้วล่ะ
การแสดงอาการกราดเกรี้ยว คือเทคนิค
การหลีกเลี่ยงของคน 2 บุคลิกภาพ ระหว่างการบำบัด
คุณเองก็รู้ดีนี่คะ?
เยี่ยมมากลูก
หมอจะคอยจับตาดูการเปลี่ยนแปลง ทางพยาธิสภาพของคุณ
- พร้อมจะตอบคำถามหรือยังคะ? - ครับ
- บ้านในสมัยเด็กของคุณ มีหน้าต่างกี่บานคะ? - บานเดียว
- 1 บานเหรอคะ? - ครับ
จริงๆ ก็เป็น 2 บาน ถ้านับรวมกระจกกันลม
อ๋อ ค่ะ
คุณถูกเลี้ยงมา ให้นับถือศาสนาไหนคะ?
- แคธอลิก - ค่ะ
เอาล่ะอดัม ช่วยดูภาพแอบสแตรคพวกนี้
นักเต้น ผีเสื้อ ช้าง ปิศาจ
ผมเคยดูภาพพวกนั้นมาหมดแล้วค่ะหมอ
ก็คงจะเป็นอย่างนั้น
เอาล่ะอดัม
- เห็นตัวเลขอะไรในวงกลมไหม? - ไม่!!
แล้วรูปนี้ล่ะคะ?
ไม่เห็น!
โอเค เยี่ยม
แล้วรูปนี้ล่ะคะ?
เลข 7 ครับ
โอเค
โอเค อดัม
ขอหมอดูตาของคุณได้ไหม?
คุณใส่คอนแทคเลนส์หรือเปล่าคะ?
เปล่าครับ
นี่เป็นสีตาธรรมชาติของผม
คุณตาบอดสีไหมคะ?
ผมตาบอดสีแดงตั้งแต่เกิด
เอาล่ะอดัม วันนี้พอแค่นี้ล่ะค่ะ
ขอบคุณมากนะคะที่ให้ความร่วมมือ
ผมไปได้หรือยัง?
พ่อจัดฉากหลอกหนู
ใครว่าล่ะ พ่อแค่อยากให้ลูกได้ลองคิด ทบทวนแนวคิดของลูกดูต่างหาก
อดัมคือร่างหลัก ส่วนเดวิดคือร่างรอง
แล้วทำไมพ่อถึงให้หนูคุยกับอดัมก่อนคะ?
แล้วมันต่างกันตรงไหนล่ะ?
- ไงลูก - แม่คะ!
- ไงพวก - หวัดดีครับ
คิดถึงลูกที่สุดเลยจ๊ะ!!
- ไงพ่อ - หวัดดีสตีโว่ อยู่ติดบ้านได้นะแก
ว่าไงนางฟ้าของตา สบายดีไหม?
เดี๋ยวตาไปช่วยนะ
หลานเป็นไงมั่ง?
ก็บ้าคลั่งเล็กน้อยจนกว่าจะ ได้เบียร์แก้วที่ 2 ล่ะพี่
- จะอยู่ทานมื้อเย็นหรือเปล่า? - ไม่ล่ะ
- พรุ่งนี้แซมมี่ ต้องไปโรงเรียนแต่เช้า - ก็ตามใจ
พี่สบายดีไหม?
เอาแบบสบายจริงๆ นะ
ก็ไม่มีอะไรนี่
แล้วกำลังทำอะไรอยู่ล่ะ?
ก็ทำงานของผมไปเรื่อยเปื่อย
ก็ดีนี่
พี่คงไม่รู้หรอก ว่าผมกำลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่
โอเค พร้อมแล้ว
- ขอบคุณน้าสตีเฟ่นหรือยังจ๊ะลูก? - ขอบคุณค่ะน้าสตีเฟ่น
แซมมี่หลานรัก คราวหน้าหอบเบียร์มาด้วยนะลูก
ได้ค่ะ
บอกไว้ตรงนี้เลยนะว่าพี่ชอบ มุกหลอกเด็กมัวเมาของเธอมาก
- ขอบคุณค้าบ - ชอบมากๆ เลยแหละ
- ขอบคุณอีกครั้งครับ - ไปล่ะ
- สวัสดีค้าบ - ไปนะคะ
- พ่ออย่าจอดรถเบียดทางมากนะคะ - ทำไม่ล่ะ?
ถ้าแคบเกินไป หนูก็ออกไม่ได้สิคะ
- ลูกออกได้อยู่แล้วล่ะ - ไม่ค่ะ มัน...
ขอบคุณค่ะพ่อ จอดได้เยี่ยมมากค่ะ
แซมมี่ ไปลงอ่างอาบน้ำกันไหมลูก?
- แล้วค่อยทานข้าวเย็นกัน - ได้ค่ะคุณแม่
นั่นอะไรคะ?
ประวัติของอดัม
ลองอ่านดู
แล้วหนูจะดูให้ค่ะ
ผมไม่มีเวลาให้พระเจ้ามากมาย ขนาดนั้นหรอกคุณหมอ
เรื่องแบบนี้ มันต้อง 2 ทาง
แล้วคุณหมอล่ะ?
มีศรัทธาไหมครับ?
ลูกสาวของหมอ เพิ่งจะเสียสามีไป เมื่อไม่นานมานี้
เขาเป็นคนที่ดีมากๆ
- ที่เขาถูกฆ่าตาย มันไม่ใช่ที่เลยสักนิด - ถูกฆ่าเหรอครับ?
หมอก็เลยเริ่มไม่เชื่ออะไรในพระเจ้า ที่ทำร้ายลูกสาวของหมอ
อดัมอยู่ไหม?
ขอโทษทีครับคุณหมอ
ผมอยู่ที่นี่คนเดียวครับ
- ไงซีซี - สวัสดีค่ะชาร์ลี ท่าทางดูแย่นะคะ
ไม่เป็นไรหรอกน่า
ฉันยังสบายดีอยู่หรอกน่า ไม่ต้องเป็นห่วง
ค่ะ
มาหาฉันด้วยเรื่องอะไรล่ะวันนี้?
เรื่องอดัม เซเบอร์ค่ะ
ฉันอยากทราบว่าเขามาเจอคุณได้ยังไง
ตำรวจพบเขานอนอยู่ที่ถนน
เขาไม่ได้โดนพิษอะไร แต่ก็เดินไม่ได้
รู้แต่ว่าเขาชื่อ เดวิด เบิร์น เบิร์ก
ตอนที่ฉันตรวจร่างกายเขา
จู่ๆ เขาก็เรียกตัวเองว่า อดัม เซเบอร์
เขาบอกว่าเขาไม่รู้ว่าเขามา โรงพยาบาลได้ยังไง
- ฉันก็เลยคิดถึงพ่อของเธอ ขึ้นมาทันที - ฉันพอรู้ค่ะ
คุณเคยมีคนไข้ที่ตาบอดสี แค่ข้างเดียวไหมคะ?
ไม่นี่ ทำไมเหรอ?
ฉันคิดว่า เรื่องนั้นคงจะอธิบาย...
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
แล้วแซมมี่ล่ะ?
สบายดีค่ะ
กำลังบ้าฟุตบอลเลย
จะมีการคัดตัวที่โรงเรียน วันศุกร์นี้ มาดูสิคะ
- น่าสนใจมาก - มานะคะ
เอ่อ...ฉันขอสำเนาประวัติของอดัมได้ไหมคะ?
เดี๋ยวบ่ายนี้ฉันจะแฟกซ์ไปให้นะ
ขอบคุณมากค่ะ
ดูแลตัวเองด้วยนะคะ
- เธอเองก็ดูแลตัวแสบให้ดีล่ะ - แน่นอนอยู่แล้วค่ะ
เอ้อ...เอลลี่ยังทำงานอยู่แผนก รังสีหรือเปล่าคะ?
ยังทำอยู่ แต่ตอนนี้ย้ายขึ้นไปอยู่ ที่ชั้น 3 แล้วล่ะ
- อ๋อค่ะ ขอบคุณมากค่ะ - บาย
เป็นไปได้ไหมที่ตอนที่เขาบิดคอ
เส้นประสาทของเขาจะถูกกดทับ และคลายตัว
- จนทำให้เกิดอัมพาตชั่วคราว? - ดูนี่สิ
- จากฟิล์มนี่ กระดูกสันหลังที่3 4 5.. - มันยุ่งไปหมด
ดังนั้นฟิล์มนี่ จึงบ่งชี้คน 2 คน
2 คนงั้นเหรอ?
เรื่องนี้แปลกมากทั้งผู้ชายทั้งหมอ
หมอเหรอ?
- คุณรู้จักเขาดีแค่ไหน? - แทบจะไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำไป
เขาเป็นยังไงมั่งละคาร่า?
พ่อดูฟิล์มพวกนี้สิคะ มันเป็นไปไม่ได้
สิ่งที่เห็นถึงมันจะเป็นไปไม่ได้ แต่มันก็คือสิ่งที่ลูกเห็น
แต่เรื่องแบบนี้มันเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะพ่อ
- อดัมเป็นเรื่องจริง - ไม่ค่ะ
เขาก็แค่ ผู้ป่วยคนหนึ่งเท่านั้น
เขารู้จักเดวิดดีรวมถึงการกระทำของเดวิด
นั่นเพราะเขาสร้างเดวิดขึ้นมา แล้วหนูจะพิสูจน์ให้พ่อได้เห็นเอง
ลูกรู้อะไรไหม? เราไม่ได้กินข้าวเย็น ด้วยกันมาเป็นเดือนแล้วนะ
- งั้นพ่อค่อยมาตอนอีสเตอร์ดีไหมคะ? - ก็ได้
- จะให้พ่อเอาอะไรไปด้วยไหม? - เอาแค่ตัวพ่อก็พอค่ะ
- อย่างนี้สิลูกพ่อ - ค่ะ ขอบคุณค่ะ
เอ...ชื่ออะไรนะ?
เดวิด เบิร์นเบิร์ก
เชดี้วูด ไฮ สคูล.... เมืองเชดี้วูด
เชดี้วูด
เหวอ!!
- ขอโทษนะครับคุณหมอที่ทำให้ตกใจ - นิดหน่อยน่ะค่ะ
คือว่า...ผมไม่อยากให้คุณหมอจากไปเลย โดยที่ผมยังไม่ได้ขอบคุณคุณหมอเลย
ขอบคุณอะไรคะ?
ที่คุณหมอพยายามช่วยผม
- ขอบคุณครับ - ด้วยความยินดีค่ะ
ขอโทษนะคะ หนังสือรุ่นอยู่ด้านไหนคะ?
แถวที่ 2 ด้านหลังค่ะ
แต่รบกวนรีบๆ หน่อยนะคะ
- ฉันจะปิดในอีก 10 นาทีนี้แล้วค่ะ - สัญญาเลยค่ะ ว่าฉันจะรีบดู
นี่แหละ
ใกล้เสร็จแล้วล่ะค่ะ
แมทธิว มาร์ค ลุค และจอห์น...
ขอท่านจงประทานพร แด่เตียงที่ข้านอน
ขอท่านจงให้พร ขณะที่ข้าหลับ
ข้าขอปวารณาตัว แด่พระผู้เป็นเจ้า
เทวดาทั้ง 5 องค์ ขอจงมาสถิตย์รอบเตียงข้า
ทั้งที่เท้าและศีรษะ
องค์หนึ่งร้อง องค์หนึ่งสวดมนต์
ส่วนอีกองค์ จงชำระบาปแห่งข้า
อาเมน
ก็ว่ากันไปนะลูก
ว่าไหม?
ฮัลโหล?
- ชาร์ลี? - อ๋อ คาร่าน่ะเอง
เสียงคุณดูแย่มากๆ
ชาร์ลีคะ จะให้ฉันเอาอะไรไปให้ไหมคะ?
ไม่ต้องหรอก ฉันมีซุปแล้ว
แล้วก็ทานยาเข้าไปแล้วด้วย
ที่จริงก็ไม่อยากกวนหรอกค่ะ
แต่คุณยังไม่แฟกซ์ประวัติ ของอดัม เซเบอร์ให้ฉันเลย
ตายจริง ขอโทษทีนะ เดี๋ยวจะรีบจัดการให้เลย
ขอบคุณมากค่ะฉันว่าคุณไปพักก่อนเถอะ
ก็ได้
แล้วเจอกัน
หายไวๆ นะคะ
คุณนายเบิร์นเบิร์ก เควอรี่เฮาส์ ถนนทุล
ขอโทษนะคะ
คุณพอจะทราบทางไปที่เควอรี่ เฮาส์ไหมคะ?
ผมไม่ทราบว่ามาที่โรงพยาบาลได้อย่างไร
แล้วก็ไม่ทราบด้วยว่าเข้านอนเมื่อคืนยังไง
ผมก็แค่ตื่นนอนขึ้นมาในห้องของผม
และจำอะไรไม่ได้เลย
พวกพยาบาลช่วยพาคุณไปนอน
ผมยังไม่หลับใช่ไหม?
จะว่าอย่างนั้นก็ได้
สวัสดีค่ะ
เดวิด เบิร์นเบิร์ก
โน๊ตพวกนั้นมันเสียหมดแล้ว
ขอโทษทีนะคะ ฉันเคาะประตูหน้าแล้วค่ะ
ฉันเอ่อ...
ฉันเพิ่งเจอโน๊ตพวกนี้เมื่อเช้านี้เอง
มันคงจมน้ำมาหลายอาทิตย์แล้ว
ทั้งบทเพลง ทั้งชีวิต ทุกอย่างไม่เหลือแล้ว
แต่ฉันว่า...บางอย่างน่าจะยังคงอยู่นะคะ
ใช่ค่ะ
ว่าแค่ คุณเป็นใครคะ?
ฉันมาหาเดวิด เบิร์นเบิร์ก ค่ะ
- เดวิด? - ค่ะ
คุณอยู่ข้างเขาใช่ไหมคะ?
เดวิด เบิร์นเบิร์ก 1963-1982
เรื่องมันเกิดขึ้นประมาณช่วงนี้ของปี
นักข่าวท้องถิ่นบางคนไม่พลาด ที่จะเล่นข่าวนี้
และพยายามทำให้มันเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมา
นี่คุณกำลังพูดถึงอุบัติเหตุของเดวิดเหรอคะ?
ไม่ใช่หรอกค่ะ
การฆาตกรรมต่างหากค่ะ
อุบัติเหตุเกิดขึ่นได้อย่างไรคะ?
เขาล้มลงมา
ใบไม้เปียกๆ อยู่บนบันไดหิน
แล้วก็ดูเหมือนว่า ชีวิตของ เขากลับไปเริ่มต้นอีกครั้ง
แต่เขาก็ยอมรับในชะตาของเขา อย่างกล้าหาญ
3 ปีมาแล้ว
เดวิดแสดงให้โลกเห็นถึงพระวิญญาณ บริสุทธ์ที่ลุกโชนในตัวเขา
แต่ทว่า....เดวิดกลับหลงทาง
เขาพบหมอคนหนึ่งในเมือง
ซึ่งทำการทดลองการเปลี่ยน กระดูกสันหลังหรือเรื่องบ้าๆ ทำนองนั้น
เดวิดเริ่มเชื่อว่าวันหนึ่งหมอคนนี้ จะทำให้เขากลับมาเดินได้
ทุกๆ เดือน เขาจะนั่งรถเข้าไปใน เมืองพร้อมความหวัง
สิ่งที่เขาได้ คือการฉีดยา และการเฉือนเนื้อ
เขากลับมาด้วยใจที่แตกสลาย
เขาหายจากบ้านไป 1 เดือน... และไม่เคยกลับมาอีกเลย
1 สัปดาห์ให้หลัง มีคนพบศพของเขา
เขา...ถูกลากเข้าไปในป่าและถูกทารุณ
ทรมาน
คุณพอจะนึกออกไหม?
เดวิดคงได้แต่นั่งและเอาแต่มอง
ไม่สามารถสู้อะไรได้เลย
ได้แต่มองดู ขณะที่สิ่งต่างๆ เกิดขึ้นกับเขา
ฉันเอ่อ....ฉันไม่...เอ่อ
ดีแล้วที่คุณนึกไม่ออก
เดวิดหันหลังให้กับพระเจ้า
และมุ่งหาคำตอบด้วยวิทยาศาสตร์
พระผู้เป็นเจ้าทรงบอกเราง่ายๆ ว่า...
จงอย่าสิ้นศรัทธาในพระองค์
เฮ้ ผมขอกาแฟ 1 ที่ และขอพายแอปเปิ้ลด้วยนะ
- ว่าไงลูกรัก วันนี้เป็นยังไงบ้างจ๊ะ? - แย่ค่ะ พวกเราเพิ่งฝังนก
เยี่ยมจ๊ะ เยี่ยมมาก
ว่าไง
หนูอยากจะไปเล่นตอนที่แม่คุยงาน กับคุณตาไหมลูก?
งั้นก็ไปเลยจ๊ะ
อะไรคือความแตกต่างระหว่างความสับสน ทางบุคลิกภาพกับการหลอกตัวเอง?
จะไม่ทักพ่อเลยเหรอ?
หนูมีเรื่องใหญ่กว่านั้นค่ะ
เหรอ?
คืองี้ค่ะ เดวิด เบิร์นเบิร์กตัวจริงเกิด เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 1963
เขาลื่นล้มและหลังหัก ในเดือนพฤศจิกายน 1979
ในเดือนเมษายน 1982 เขาถูกฆ่าตาย
โทรทัศน์กับหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นต่าง ก็พากันเล่นข่าวการตายของเขา
ในตอนนั้นอดัม เซเบอร์ของพ่อเพิ่งจะ 6 ขวบเองด้วยซ้ำ ตอนที่แม่เขาตาย
เขาก็เลยถูกส่งตัวไปสถานสงเคราะห์ที่แรก
แล้วเขาก็หนี...นี่มันเป็นการฆาตกรรม
ทุกสิ่งที่อดัมรู้เกี่ยวกับเดวิด
เขารู้มันมาจากสื่อทั้งนั้นแหละค่ะพ่อ
ถ้าเป็นอย่างนี้พ่อก็คงจะต้องเห็นด้วย กับข้อสันนิษฐานนี้สินะ
แล้วทำไมอดัมต้องสร้างเรื่องหลอกลวงด้วย?
เอากระเป๋าเงินมาสิคะ
- กระเป๋าเงินเกี่ยวอะไรด้วย? - เถอะค่ะ
ขอบคุณค่ะ
แล้วทำไมพ่อถึงยังพกรูปของแม่ล่ะคะ?
เพื่อเตือนให้พ่อคิดถึงไง
ก็เพราะนี่เป็นการปลุกความทรงจำ ด้านบวกยังไงคะ
ค่ะ ถ้ารูปนึ้ยังอยู่แต่พ่อไม่คิดถึงมัน
พ่อจะยังได้ประโยชน์อะไร จากการมีรูปนี้ไหมคะ?
ก็คงไม่หรอก
นั่นสิคะ
หนูเลยเชื่อว่า ตอนที่ยังเด็ก
อดัม เซเบอร์คงเริ่มมีภาพจำของเดวิดอยู่ในใจ
ไม่ว่าเขาะไปไหนหรือไม่ว่า เกิดเรื่องอะไรขึ้นก็ตาม
จะต้องมีคนหนึ่ง ที่ทำให้มันแย่
เดวิด เบิร์นเบิร์กถูกทรมานจนตาย จากซาตานที่นับถือแม่มดภูเขา
แต่ประโยชน์ที่ได้จากภาพในใจนี้
เขาเองจะต้องรู้ดี
ดังนั้น เรื่องทุกเรื่อง มันต้องเกี่ยวข้องกันค่ะ
- นี่เป็นการวินิจฉัยที่เยี่ยมมาก - ขอบคุณมากค่ะพ่อ
แล้วลูกจะพิสูจน์เรื่องนี้ได้ยังไง?
ไม่ค่ะพ่อ หนูไม่เห็นต้องพิสูจน์อะไร แต่หนูจะใช้การรักษา
สวัสดีค่ะคุณ คุณเบิร์นเบิร์ก
ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ที่ตกลงจะช่วยฉัน
ฉันอยากจะบอกคุณไว้ก่อนนะคะว่า
อดัมสร้างภาพของลูกชายคุณขึ้นมา
คือ...ฉันไม่อยากให้คุณตกใจน่ะค่ะ
ฉันเลี้ยงลูกชายมา 3 คนแล้ว ก็จัดงานศพให้พวกเขามาแล้ว
คงไม่มีอะไร ที่ต้องตกใจแล้วล่ะค่ะ
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณจริงๆ
เอาล่ะค่ะ อดัมมาแล้ว
- สวัสดีอดัม - เฮ้
นี่คือ ดิต้า เบิร์นเบิร์ก
ชื่อนี้คุ้นหูคุณบ้างไหม?
ไม่นี่
คือ...เดวิด ลูกชายของเธอ ถูกฆ่าตายเมื่อ 25 ปีที่แล้ว
แย่เนอะ
เสียใจด้วยครับ
คุณอาจจะเคยได้ข่าวมาบ้าง
- เพราะมีลงในหนังสือพิมพ์ด้วย - "ตำรวจปฏิเสธ พิธีกรรมบูชาซาตาน"
25 ปีที่แล้วเหรอ? ตอนนั้นผมคงสัก 6 ขวบเอง
ผมไม่ค่อยได้อ่านหนังสือพิมพ์หรอก
ไม่รับสายเหรอครับ?
ไม่มีใครรู้ว่าหมออยู่ที่นี่ น่าจะเป็นสายของคุณ
อดัมพูดครับ
ขอสายเดวิดหน่อยได้ไหม?
ที่นี่ไม่มีคนชื่อเดวิด
แม่ครับ
แม่หาผมเจอจนได้
ลูกชายของฉันตายแล้ว
ไม่ครับแม่
ผมยังไม่ตาย
เธอไม่ใช่ลูกชายฉัน
ใครว่าล่ะครับ?
พวกเราอยู่ที่เควอรี่ เฮาส์ ถนนทุล
แค่ที่อยู่ ฉันหาจากสมุดโทรศัพท์เอาก็ได้
ห้องนอนของผม เคยเป็นห้องสมุดมาก่อน
เพราะแม่พับผ้า แล้ววางบนชั้น เหมือนหนังสือ
- พอทีเถอะ - แม่ครับ
แม่เคยถามผมว่า "วันนี้เราจะอ่านผ้าชิ้นไหนกันดีเดวิด?"
ไม่จริง
เตียงของผม
เตียงของผมทำมาจากไม้
เพื่อป้องกันผมจากวิญญาณร้าย
ลูกชายของฉันตายไปเมื่อ 25 ปีที่แล้ว
แม่พกตะปูติดกระเป๋าเอาไว้
เธอรู้ได้ยังไง?
ไม่มีใครรู้เรื่องนี้นอกจาก...
เราเจอตะปูนั่นที่เหมืองแอสเคิร์น
แม่พกตะปูนั่นติดตัวเสมอ
- เดวิด - แม่ครับ
เหล็กจากพสุธา
จะกันเราจากปิศาจร้าย
เพื่อกันเราจากปิศาจร้าย
ครับ
งั้นมันคงไม่ได้ผลแล้ว!
ฉันพอจะอธิบายในเรื่องนี้ได้นะคะ
- รอฉันสักครู่นะคะ - แม่ครับ!!
ตรงนี้แหละค่ะ
เอาเขาลงมาจากรถได้เลยค่ะ
- จะให้ผมไปด้วยไหมครับ? - ไม่ต้องหรอกค่ะ
- แน่ใจนะครับ? - ค่ะ
โอเค
ทุกอย่างต้องโอเค
พบชายพิการถูกฆ่าตาย
เอาล่ะเดวิด
จำได้ไหมว่าที่นี่ที่ไหน?
ไม่ครับคุณหมอ
ก็ไม่มีเหตุผลอะไรนี่นะ ที่คุณจะจำสถานที่นี้ได้
อะไรน่ะ?
เป็นอะไรเหรอ?
- ผมเคยมาที่นี่ตอนกลางคืน - อะไรนะ?
ที่ผมจำที่นี่ไม่ได้
เพราะทุกอย่างมันดูต่างไป
ตอนนั้นมีหิมะตก
ตรงนั้นมีเพิงพักอยู่
เดวิด?
- เขากำลังมา - ใครจะมา?
ใครจะมา?
บอกหมอสิ
ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร
บอกหมอสิว่าเขาเป็นใคร เขาเป็นใคร ใครกำลังจะมา?
ปิศาจร้าย
- เอาล่ะ ใจเย็นๆ นะเดวิด ฉันขอโทษ - อย่าทิ้งผมไปนะ อย่าทิ้งผมไปไหนนะ
เดี๋ยวหมอจะพากลับไปที่รถนะ
ใจเย็นๆ หมอจะรีบพากลับไป ที่รถเดี๋ยวนี้เลย
อีกนิดเดียว
- ได้โปรด พาผมออกไปจากที่นี่ที - พอดีเก้าอี้มันติดหล่มน่ะ เดี๋ยวหมอมานะ
ไม่นะ ไม่ อย่าทิ้งผมเอาไว้คนเดียว
ไม่มีอะไร ใจเย็นๆ นะ โอเค
แต่...ที่นี่ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์เลย
หมอไปไม่ไกลหรอก เดี๋ยวจะรีบกลับมา
- ไงคาร่า - คืองี้เวอร์จิล
- มีอะไรหรือเปล่า? - เปล่าหรอก ฉันสบายดี
พอดีเก้าอี้มันติดหล่มน่ะ มาช่วยฉันดึงมันขึ้นที
เสียงได้เลย เดี๋ยวขอผมหา เครื่องมือก่อนนะ แล้วจะรีบไป
ขอบคุณมาก แค่นี้นะ
มีอะไรที่พอจะใช้ได้บ้างว้า
ใช้อะไรดีนะ?
ไง อดัม
ใครกันอดัม?
เอาไอ้นี่แหละ
ฉัน ดร. คาโรไบน์ เจสซัพ
ไว้เราค่อยคุยกันทีหลัง
- อดัม - ผมถามว่าอดัมคือใคร
อดัมเป็นคนไข้ของฉันเอง
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?
คุณรู้สึกสับสนใช่ไหม?
สับสนเหรอ?
ทำไมผมจะต้องสับสนอะไรด้วยคุนหมอ
คุณไม่ใช่คนที่ต้องตื่นขึ้นมาในสถาน
ที่อุบาทว์นี่โดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามา ที่นี่ได้ยังไง
ผมขอถามคุณหน่อยได้ไหม
ผมอยู่ที่ไหน? แล้วทำไมคุณถึง คิดว่าผมคืออดัม?
ตอนนี้คุณอยู่ที่วอล์กเกอร์ มิลล์
และคุณดูเหมือนอดัมมาก
เฮ้!!
แคโรไบน์ เป็นไงบ้าง
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ฉันเอ่อ..ฉันแค่กำลังคุยอยู่กับ..เอ่อ..
- เวส - เวส
- หวัดดี เวอร์จิล - หวัดดี เวสลีย์
เยี่ยม นั่นแหละ เยี่ยมมาก
จับลูกเลย เอาเลย
- เยี่ยมมาก จัดการเลย - พ่อคะ! พ่อคะ!
หนูมีเรื่องต้องคุยกับพ่อค่ะ
เฮ้พวก เดี๋ยวฉันกลับมานะ แป๊บนึง
- ทำไมลูกถึง... - หนูเพิ่งเจอเวสมา!!
ทำไมคะพ่อ ทำไม.... ทำไมพ่อต้องทำอย่างนี้กับหนูด้วย?
ก็เพราะว่าลูกไม่เคยถามพ่อไง
แล้วพ่อให้หนูทำเบื้ออะไรกันคะ?
พ่อให้หนูทำอะไร?
พอที
ลูกต่างหากล่ะที่ไม่เคยถาม อะไรตัวเองเลย แคโรไลน์!!
ลูกเป็นคนที่สร้าง ความเชื่อพวกนั้น ขึ้นมาเอง
จนทำให้ลูก ไม่เคยรับฟังความคิดเห็นอื่นๆ
นี่ไงล่ะเป็นเหตุว่าทำไมลูกถึงไม่เคย มีความคิดใหม่ๆ ในชีวิตการทำงานเลย
ลูกจะต้องเรียนรู้ ที่จะยอมรับความคิดเห็นอื่นๆ
บ้างและพยายามก้าวต่อไปข้างหน้า ด้วยคำถามว่า "ทำไม?"
และลองถามด้วยว่า "อะไร?"
หรือหัดพูดบ้างว่า "หนูไม่รู้"
การที่พ่ออายุมากกว่าหนูไม่ได้แปลว่า พ่อจะถูกเสมอไปนะคะ
แต่นั่นอาจแปลว่า พ่อน่ะผิดมานาน แล้วต่างหากล่ะคะ
แล้วลูกจะมาหาพ่อทำไมกันล่ะ?
เพื่อช่วยอดัมให้ค้นหาอะไรเจอหรือไง
หรือช่วยเขาแก้ไขวิกฤติทางจิตหรือไงห๊ะ?
หรือจะมาเพื่อบอกพ่อว่า พ่อมันผิด ล่ะห๊ะ?
ไงล่ะ?
- พ่อขอโทษลูก - พ่อไม่ต้องเลยนะคะ
- เอาล่ะทุกคนไปอาบน้ำกันได้แล้ว - คาร่า!
เวสลีย์ ไครท์ ชาตะ: 21 เมษายน 1965 มรณะ: 18 พฤศจิกายน 1994
ด้วยความระลึกถึงจากครอบครัว
เอาล่ะ เวสลีย์ ไครท์ เป็นนักร้องนำ ของวงร็อคใต้ดิน
เขาตายในเดือนพฤศจิกายน 1994
ซี่งเห็นได้ชัดว่าเป็นการฆ่าตัวตาย
ในช่วงที่เขายตาย อดัม เซเบอร์ติดคุกอยู่
ที่สำคัญเขาถูกขังเดี่ยวเสียด้วยค่ะ
ถือได้ว่าเป็นช่วงจุดต่ำสุด ของชีวิตเขาเลยก็ว่าได้
ตอนนั้นเขาก็เลยคิดถึงคน ที่มีประวัติที่เลวร้ายยิ่งกว่าตัวเอง
งั้นรึ?
ค่ะ
เยี่ยมค่ะ
ไง เวสลีย์ ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ
ผมอยู่ในโลกนี้เสมอมา คุณหมอเจสซัพ
ฉันอยากจะถามอะไรคุณสักหน่อยค่ะ จะได้ไหมคะ?
ผมต่างหากล่ะที่อยากจะถามอะไรคุณก่อน
ว่ามาสิคะ
คุณได้รับปริญญาเอกใน สาขาวิทยาศาสตร์...หรือพระเจ้า?
ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะคะ?
ก็ดูที่คอคุณสิ
หมอ...หมอว่าหมอเป็นหมอด้านวิทยาศาสตร์ แต่ก็เป็นผู้หญิงของพระเจ้า
หมอมีบางอย่างที่อยากจะให้คุณดู
ยืนยันศพแล้ว
วันที่ 18 พฤศจิกายน 1994
วันนี้มีความสำคัญต่อคุณไหมคะ?
ไปให้ไกลจากผม
คุณจำได้ไหมคะว่าเกิดอะไรขึ้น?
ออกไป!
เกิดอะไรขึ้นในวันนั้นคะ?
คุณทราบอะไรเกี่ยวกับวันนั้นบ้าง?
- บอกว่าให้ออกไปไง - เวส
- บอกว่าให้ออกไปไง!! - พระเจ้า!
เดวิด?
คุณเป็นไงมั่งคะ?
เขาอยู่ที่นี่แล้ว
ใคร?
ใครอยู่ที่นี่คะ?
คุณไปได้ยินเพลงนี้มาจากไหน?
ผมไม่ได้ยินมัน
แต่ผมเขียนเพลงนี้เอง
เป็นเพลงของเดวิดจริงๆ
เพลงนี้เคยตีพิมพ์ ที่ไหนมาก่อนไหมคะ?
ไม่ค่ะ
เดวิดแต่งเพลงนี้ตอนที่เขาอยู่ โรงพยาบาลหลังอุบัติเหตุ
เขาชอบร้องเพลงนี้ ทุกครั้งที่เขาเศร้าหรือกลัว
เมื่อไหร่ที่เขารู้สึกกลัวคะ?
น่าจะเป็นตอนที่เขาหลบภัยอยู่ ตอนที่ติดพายุฝน
เป็นไปได้ไหมคะว่า....เอ่อ...
คืนที่เขาถูกฆ่า ตอนที่เขาเข้าไปในป่านั่น
เป็นไปได้ไหมคะว่าเขาร้องเพลงนี้?
ฉันก็หวังให้เป็นอย่างนั้น
- ไงลูก? - พ่อคะ
หนูคิดว่าตอนที่อดัม เซเบอร์ยังเป็นเด็ก
เขาอาจจะเคยเห็นเดวิด เบิร์นเบิร์กถูกฆ่าตายค่ะ
และเขาเองก็พยายามหนีจากความทรงจำนั้น
รวมทั้งเวสด้วยค่ะ
- พ่อพอจะมีที่อยู่ของอดัมไหมคะ? - ทำไมล่ะลูก?
หนูอยากจะรู้เกี่ยวกับชีวิตของเขาค่ะ
อยากรู้ว่าเขาพยายามหนีจากอะไร
ไงหมาน้อย
ใจเย็นนะหมาน้อย
สวัสดีค่ะ
มีใครอยู่ไหมคะ?
ไม่เป็นไรน่า ขอฉันเข้าไปหน่อยนะ
ฉันไม่ทำร้ายแกหรอกน่า
สวัสดีค่ะ
โธ่เอ๊ย!
โอเค โอเค โอเค
โอเคหมาน้อย ไม่เป็นไรนะ
มีอะไรพอให้แกกินได้บ้างเนี่ย
เอ้า นี่จ๊ะอาหารของแก
มีอยู่เท่านี้แหละ
สวัสดีค่ะ
มีใครอยู่ไหมคะ?
สวัสดีค่ะ
โอ้...พระเจ้าช่วย
โอเค
โอ้...พระเจ้า
เพิ่งเคยเจอเป็นศพแรกเหรอครับ?
เปล่าค่ะ
เราคงต้องส่งเจ้าหน้าที่ไปรับตัวอดัม เซเบอร์มาสอบสวน
ตายจริง
ฉัน...ฉันลืมไปรับลูกสาว ฉันขอตัวก่อนได้ไหมคะ?
- คุณไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่หรอกครับ - ขอบคุณค่ะ
ผมเข้าใจครับ
พ่อเห็นหนูเล่นไหมคะ?
- ลูกเล่นได้เยี่ยมมากเลยจ๊ะ - จริงๆ นะคะพ่อ?
- เคนน่า ไปกันได้แล้วล่ะลูก - จะไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ
- นักสืบแดนตันคะ นี่แคโรไลน์ เจสซัพ นะคะ - ครับ?
อดัม เซเบอร์มาที่โรงเรียนลูกสาวฉันค่ะ
- แน่ใจนะว่าเป็นเขา? - ชัวร์ค่ะ
- ค่ะ โรงเรียนประถมบรอคเฮิร์สต์ - ครับ
อยู่ที่สนามฟุตบอลค่ะ
- โอเค โอเค - ค่ะ ส่งรถมารับทันทีเลยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
แซมมี่!
- ไหมล่ะ - ซาแมนธา!
อย่างที่บอกเลยว่าแม่ต้องมาที่นี่
ไม่ต้องกลัวไปหรอก
ซาแมนธา!
แซมมี่!
ซาแมนธา!! ซาแมนธา!!
ขอโทษจ๊ะที่แม่มาช้า เราต้องกลับบ้านกันเดี๋ยวนี้เลยจ๊ะลูก
- แม่ค่ะ - แม่บอกว่าตอนนี้ก็ตอนนี้สิ มานี่เร็วๆ สิ!
- หนูไปรอแม่อยู่กับแม่ของโบรดี้ก่อนนะ - ทุกอย่างเรียบร้อยไหม?
- คุณมาที่นี่ได้ยังไง? - ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
แซมมี่เยี่ยมมากๆ เลย ผมว่าเธอยน่าจะ..
อยู่ให้ไกลๆ จากครอบครัวของฉันเลยนะ!
แค่คุณเชิญผมมาเองนะ
- ฉันไม่มีทางทำอย่างนั้นแน่ - ที่โรงพยาบาลไง
โรงพยาบาลไหนห๊ะ?
ก็ตอนที่คุณมาหาผม ซีซี คุณเป็นอะไรไปเนี่ย?
คุณเรียกฉันว่าไงนะ?
ซีซีน้อยไง
- คุณเป็นใครกันแน่? - โอ้....เห็นแก่พระเจ้าเถอะ
- แคโรไลน์ นี่ฉันเอง - ชาร์ลส์ไง
จำได้ไหมลูกที่แม่เคยบอกว่าอย่าคุย กับคนแปลกหน้า
แต่เขารู้จักชื่อหนูนะคะ
เขาก็แค่อยากอยู่เป็นเพื่อนหนู จนกว่าแม่จะมารับ
แล้วเขาคุยอะไรกับลูกบ้างล่ะ?
ตอนแรกเขาก็ถามเรื่องครอบครัวค่ะ
แล้วไงลูก?
เช่น เราทำอะไรบ้างช่วงหน้าร้อน
แล้วก็ถามวันเกิดหนู
ถามว่าอะไรเหรอลูก?
ก็ประมาณว่าชอบหนังสือที่ให้ไปไหม
แล้วถามอะไรอีกลูก?
แล้วเขาก็ถามหนูเรื่องพระเจ้า
แล้วหนูบอกเขาไปว่าไงจ๊ะ?
บอกว่าหนูไม่เชื่อในพระเจ้า
ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะจ๊ะลูก?
ก็ถ้าพระเจ้ามีอยู่จริง พระองค์ก็คงไม่ปล่อยให้พ่อหนูตาย
รู้อะไรไหมลูก?
แม่ว่าพระเจ้าคงรู้ดีว่าพ่อหนูเป็นคนดีมาก
ท่านก็เลยอยากให้พ่อของหนูไปอยู่ด้วย เพื่อทำให้สวรรค์ดีขึ้นยังไงจ๊ะ
แต่ก็ไม่ผิดที่หนูไม่เชื่อในพระเจ้านี่คะแม่
ทำไมล่ะลูก?
ทีคุณตายังไม่เห็นเชื่อในพระเจ้าเลยนี่คะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หนูอยู่ข้างคุณตาค่ะ
นี่จ๊ะ
พระเจ้ารักลูกนะ
และก็จะเป็นเช่นนั้นตลอดไปด้วย
ค่ะแม่
นี่หลังหนูไปโดนอะไรมาห๊ะ?
หนูก็ไม่รู้ค่ะ
มันคันๆ ค่ะ
แม่ทายาให้เอาไหม?
พ่อคะ นี่หนูเองนะคะ
คือหนูคิดว่ารู้ถึงความเชื่อมโยง ระหว่างอดัมกับร่างอื่นๆ แล้วค่ะ
ดูเหมือนทุกร่างอยากจะรู้ว่า เรามีความศรัทธาในพระเจ้าไหมน่ะค่ะ
อดัมถามพ่อ เวสถามหนู ส่วนชาร์ลส์ถามแซมมี่
- ชาร์ลส์เหรอ? - ค่ะ
อดัมไปที่โรงเรียนของแซมมี่แล้ว บอกว่าเป็นชาร์ลส์
แคโรไลน์ แต่ชาร์ลส์ตายแล้วนะ
อะไรนะคะ? พ่อคะ หนูเพิ่งจะคุยกับเขาเอง
เขาดูป่วย แต่ก็ไม่น่าจะ... พ่อคะ หนูรู้สึกแย่จังเลย
พ่อก็เหมือนกัน
เขาเป็นคนที่ทำอะไรเพื่อนคนอื่นเสมอ
พ่อเป็นอะไรคะ?
เปล่าลูก
แค่ไอน่ะลูก
พ่อรักลูกนะจ๊ะ
หนูก็รักพ่อนะคะ
ลาก่อนลูก
หมอเจอสมุดสเกตช์ภาพในห้องของคุณ
คุณชอบวาดรูปเหรอครับ?
วาดเรื่อยเปื่อยน่ะครับ
รูปโมเสสจมน้ำในทะเลที่แยกออกจากกัน
ที่พี่เห็น ไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม?
มีเงาดำๆ เคลื่อนผ่าน เหมือนมีคนอีกคนเข้าไปในร่าง
- ก็ใช่ แต่.... - แต่...แต่อะไร?
แต่พี่ก็รู้นี่ พี่...ก็เหมือนพ่อนั่นแหละ
พ่อมักทำในสิ่งที่เขาอยากจะทำ ก็เลยมักมีเรื่องกับพี่ไง
พอจะรู้ไหมว่านี่มันอะไร?
เดี๋ยวผมดูให้
คือเอ่อ...
มีอะไรเหรอครับ?
คุณเซเบอร์ครับ มีการพบศพในบ้านของคุณ
อะไรนะครับ?
เป็นศพผู้ชาย อายุประมาณ 30 - 50 ปี
คุณรู้จักเขาไหมครับ?
โอเค
คุณนับถือศาสนาอะไรบ้างหรือเปล่า?
ผมถามดูเนื่องจากมีการสลัก รูปไม้กางเขนลงที่หลังของศพ
คุณพอจะนึกอะไรออกไหม?
บางทีรอยนั่นอาจเกิดจากการเผา หรือสลัก เราเองก็ยังไม่แน่ใจ
- คุณพอจะคิดอะไรออกไหมครับ? - ไม่ครับ
อดัม...คุณพอจะจำอะไรได้บ้างไหม?
คุณจำรอยนั่นได้ไหม?
ไม้กางเขนนี่มีอะไรพิเศษต่อคุณหรือเปล่า?
คุณจำอะไรได้บ้างไหม?
ผมบอกไปแล้วไงว่า ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น
- หูหนวกหรือไงห๊ะ? - โอเค ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะคุณนักสืบ
ขอคุยด้วยสักครู่ได้ไหมคะ?
อย่าเพิ่งบีบคั้นอะไรเขาตอนนี้เลยค่ะ
เพราะคุณจะไม่ได้อะไรเลย
ฉันคิดว่าพอจะช่วยคุณได้เรื่องกางเขนนั่น
ฉันเคยเห็นเครื่องหมายแบบนี้ในเมือง
ขอโทษนะคะ ฉันไม่รู้ว่าจะถามใครดี
คุณหมอมาที่นี่ทำไมคะ?
ตำราที่มีมันช่วยอะไรคุณหมอ ไม่ได้เลยใช่ไหมคะ?
ค่ะ
นั้นฟังให้ดีนะคะ
นี่แหละคือเหตุผลว่า ทำไมพระเจ้าจึงให้ เรามี 2 หูแต่ 1 ปาก
ในหุบเขานี่มีเวทมนต์ของปิศาจร้าย
บางคนจึงต้องเสียลูกที่เจ็บป่วยไป
หรือแก้แค้นต่อผู้ที่กระทำผิด
จำเรื่องนี้ให้ดีนะคะ
คุณอาจจะผิดหวังในตำราของ คุณแต่ไม่ใช่กับพระเจ้า
คุณจงไปจนสุดทางที่ถนน และขึ้นไปบนยอดเขา
ที่นั่นคุณจะเจอหมู่บ้านฮอลเลอร์
จงไปถามหาแม่มดแกรนนี่
ขอโทษนะคะ
คือ...คือฉันมาหาแม่มดแกรนนี่ค่ะ
มันสำคัญมากนะคะที่ฉันต้องพบเธอ
ฉันเอ่อ...ฉันอยากจะ... อยากจะทราบว่านี่คืออะไร
ฉะ...ฉันคิดว่ามันเป็นไม้กางเขน
คุณพอจะรู้จักมันไหมคะ?
คุณรู้จักไหมคะ?
ขอฉันดูหน่อย
มันไม่ใช่ไม้กางเขนหรอก
คุณมองเห็นได้ยังไงคะ?
โดยการใช้ตาที่ดีกว่าของเธอไง
เครื่องหมายนี่หมายความว่าอะไรคะ?
บอกไปเธอก็คงไม่เชื่อ
ตามมาสิ!!
นี่มันอะไรกันวะ?
เอาโซดาไหม?
- ไม่ค่ะ - แน่ใจนะ?
เป็นไปไม่ได้
- เหวอ! นั้นน้าจะทำอะไรคะ? - โทษทีเด็กน้อย
น้าขอลองอะไรหน่อย
น้าสตีเฟ่นคะ
- นั่นน้าจะทำอะไรคะ? - น้าขอเช็คอะไรนิดนึง
กำลังแปลงภาพเป็นเสียง
จะเล่นไฟล์เสียงใหม่เลยหรือไม่? เล่น ไม่เล่น
กดตัวเขาไว้ กดตัวเขาไว้!
อยู่นิ่งๆ
เดี๋ยวเขาก็ดีขึ้น
ตอนนี้เธอเชื่อหรือยังล่ะ?
นี่เป็นโองการแห่งภูเขา
นี่คือ...ที่หลบภัย
คุณมี 2 ข้อความใหม่ค่ะ
นักสืบดร. เจสซัพ ผมนักสืบแดนตันเองครับ
แค่อยากแจ้งให้คุณทราบว่าเราไม่มี หลักฐานมากพอที่จะคุมตัวอดัม เซเบอร์
เราเลยส่งเขาไปให้พ่อของคุณ
พอจะทราบเรื่องไม้กางเขนนั่น หรือยังครับ? ช่วยโทรกลับด้วย
ข้อความต่อไป
เกิดเรื่องแล้วพี่ นี่พี่หายไปไหนมาหะ?
เอาล่ะ เงาดำๆ บนวิดีโอ สิ่งที่เคลื่อนไหวไปมา
มันเป็นคลื่อนเสียง
มันเป็นเสียง
เสียงมันแปลกมากเลยนะพี่ ลองฟังดูสิ
บาทหลวงคริสเตียน มัวร์
ตอนนี้ไม่มีความศรัทธาเหลืออยู่แล้ว
ได้ยินไหมพี่?
ครับพี่
นั่นมันอะไรกัน?
ผมก็ไม่รู้หรอกพี่ แต่...ผมรู้ว่าบาทหลวง คริสเตียน มัวร์เป็น เอ๊ย เคยเป็นใคร
เขาเกิดที่เมืองเบอร์ลิงตัน รัฐอลาบาม่าในปี 1889
เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้รักษา ด้วยศรัทธาแห่งเมืองใต้
เขาเสียชีวิตในปี 1918
ข้อมูลของเขาก็มีอยู่เท่านี้แหละ
เอาล่ะพี่ฟังผมให้ดีนะ
มันมีชมรมประวัติศาสตร์แห่งหนึ่ง แถวๆ มิลลิ่ง จังก์ชั่น
ที่นั่น มีผู้ชายคนหนึ่งชื่อ มอนตี้
เขามีข้อมูลของบาทหลวงคนนี้
โอเค ตอนนี่พี่อยู่ห่างจากมิลลิ่ง จังก์ชั่นแค่ประมาณ 50 ไมล์เอง
งั้นชั่วโมงเดียวก็ถึงแล้ว ไปเลยพี่
เป็นไงมั่ง?
หนูเจ็บคอจังค่ะ
- เดี๋ยวน้าไปดูยาให้นะ - ไม่เอายาแก้ไอนะคะ
- แม่บอกว่ามันไม่ดีต่อตัวเราค่ะ - เอาจริงเหรอ?
เอาน้ำผึ้งดีกว่าค่ะ
ก็ตามใจ
น้าสตีเฟ่นคะ?
มีอะไรติดอยู่ที่หลังหนูไม่รู้ค่ะ
พ่อของฉันเป็นคนถ่ายหนังพวก นั้นเองแหละ
ในช่วงหลังมหาสงคราม
ในปี 1918
เป็นช่วงเวลานั้นพอดี
ช่วงที่เกิดไข้หวัดระบาด
แล้วตอนนั้นเองที่พวกเราได้พบเขา... บาทหลวง คริสเตียน มัวร์
เขาเรียกตัวเองว่า เป็นผู้รักษาคนด้วยศรัทธา
แล้วเขาก็บอกกับชาวฮอลเลอร์ว่า
พวกเขาไม่จำเป็นต้องใช้เวทมนต์วูดู
ขอเพียงแต่ให้มีศรัทธา ในพระเจ้า
ชาวฮอลเลอร์ที่นับถือเขา มีอยู่มากมาย
คนพวกนั้น หันหลังให้แม่มดแกรนนี่
ดูนั่นสิ เขาเคยใช้ลูกๆ ทั้ง 2 ของเขาเองเป็นตัวอย่าง
เด็กทั้ง 2 ดูสุขภาพดี และดูห่างไกลจากโรคร้าย
เท่าที่ฉันจำได้ เด็ก 2 คนนั่น เป็นเด็กแปลก พวกเขาไม่ค่อยพูด
ซึ่งความเงียบของเด็ก 2 คน นั่นมันก็มีเหตุผลอยู่
บาทหลวงเลยสูญเสีย ศรัทธาที่มี
เขาถึงกับฉีดวัคซีน ป้องกันโรคให้ลูกๆ แต่กลับปล่อยให้คนอื่นตาย
โหดร้ายจังเลยค่ะ
ชาวฮอลเลอร์ จึงทำในสิ่งที่พวกเขาถนัด
ทำอะไรคะ?
พ่อของฉันไปถ่ายภาพเหมือนเคย ฉันเองก็ตามไปด้วย
ตอนนั้นเองที่ฉันได้พบกับลูกๆ ของบาทหลวง
ชาวบ้านลากตัวบาทหลวงไป หาแม่มดแกรนนี่
และแม่มดแกรนนี่ ก็ใช้กฎแห่งภูเขาตัดสิน บาทหลวงที่สิ้นศรัทธาในพระเจ้า
ฉันบอกไม่ถูกจริงๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ตอนนั้นฉันเพิ่งอายุ 8 ขวบ
ฉันว่านรกก็คือ หญิงแก่ที่น่าเกลียดนั่น
ที่ดูดเอาวิญญาณของบาทหลวง คริสเตียน มัวร์ออกจากร่าง
ปากและคอของเขาถูกยัด ด้วยเศษดินจนเต็มไปหมด
แม่มดแกรนนี่พูดประโยค ที่ฉันไม่เคยลืมได้เลย
บาทหลวงคริสเตียน มัวร์
เจ้าจงถูกลงโทษจากการขาดศรัทธา
ขอโทษนะคะ
ค่ะ
ดร. เจสซัพ ผมนักสืบแดนตัน นะครับ ได้ยินผมไหมครับ?
ได้ยินค่ะ เอ่อ....มีอะไรเหรอคะ?
ผมแค่จะโทรมาบอกว่า เราได้ส่งรถสายตรวจไปหาพ่อของคุณ
ซึ่งคงจะไปถึงที่นั่นเร็วๆ นี้ ส่วนผมกำลังจะตามไป
ทำไมคะ? ทำไม? เกิดอะไรขึ้นคะ?
เกิดความผิดพลาดขึ้น
ครับ
- พ่อคะ - ว่าไงลูกพ่อ?
พ่อคะ อดัมอยู่กับพ่อหรือเปล่าคะ?
อื้อ อยู่สิ ตำรวจเพิ่งพาเขามาส่งเมื่อกี้เอง
เขาได้ยินที่หนูพูดไหมคะ?
ไม่น่านะ เขาอยู่ในห้องเขา
งั้นดีแล้วค่ะ พ่อรีบออกจากที่นั่นเลยนะคะ
ทำไม? เกิดอะไรขึ่นห๊ะ?
พ่อกำลังตกอยู่ในอันตรายค่ะ
นี่ลูกกำลังพูดเรื่องอะไรห๊ะ?
พ่อคะ อดัม เซเบอร์ ตายแล้ว
พ่อได้ยินหนูไหมคะ?
แต่ว่าเรื่องมันฟังดูแปลกๆ อยู่นะ
ศพที่หนูไปเจอ...เป็นศพของอดัม
ใครก็ตามที่อยู่กับพ่อตอนนี้ เขาไม่ใช่อดัม เซเบอร์แน่
แล้วเขาเป็นใครกัน?
หนูเองก็ไม่รู้ค่ะ
โอ้...พระเจ้า
พ่อคะ
พ่อคะ! พ่อคะ!
พ่อได้ยินหนูไหมคะ?
พ่อคะ?
พ่อคะ...พะ...
รับสายซะทีสิ
สถาบันลาธามครับ
เวอร์จิล ช่วยขึ้นไปดูพ่อ ฉันข้างบนด่วนเลยนะ ได้ไหม?
ได้ๆ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย อย่าเพิ่งวางสายนะ
คุณหมอครับ ตายจริง
ไม่ ไม่นะ พระเจ้าช่วย!
คุณหมอครับ
- คาร่า คาร่า คาร่า คือ... - เกิดอะไรขึ้น แล้วพ่อฉันอยู่ไหนล่ะ
มันเกิดอะไรก็ไม่รู้ คาร่า!
คุณหมอตายแล้ว
- คุณหมอตายแล้ว - ว่าไงนะ?
ผม...ผมช่วยอะไรไม่ได้เลยจริงๆ
ไปถึงเขาก็ตายแล้ว
อะ...อะไรนะ?
ว่าไงนะ?
ผมเสียใจจริงๆ คาร่า ผมขอโทษ
คาร่า
- ฮัลโหล? - แซมมี่ นี่แม่เองนะลูก
ลูกเอ่อ เอ่อ ไปตามน้าสตีฟมาหน่อยได้ไหม?
แม่ขอสายน้าค่ะ
น้ากำลังจะไปเอากุญแจรถค่ะ
ห๊ะ? จะไปไหนกันเหรอลูก?
ส่งสายมาเลย
เป็นไรหรือเปล่าลูก?
พี่ แซมมี่ไอจนตัวโยนเลย แถมที่หลังก็มีผื้นอะไรขึ่นไม่รู้
คลินิกที่เคยไปก็ดันปิด
ผมก็เลยจะไปโรงพยาบาลกลางแทน
พี่ครับ?ๆ พี่ได้ยินผมไหม?
หมอที่ไหนก็ช่วยแซมมี่ไม่ได้
พี่จะบ้าหรือไงห๊ะ? หลานต้องไปหาหมอนะ
เสียงลองคิดถึงเสียงที่เธอได้ยินจากวิดีโอสิ
ผู้ชายคนนั้นอันตรายมาก รีบพาหลานมาหาพี่เดี๋ยวนี้เลย
ไม่ พี่นั่นแหละที่ต้องฟังผม
ผมไม่มีทางพาหลานไป หาหมอแม่มดบ้าอะไรนั่นหรอก!
ผมจะหลานไปโรงพยาบาล
- ฟังพี่ให้ดีนะ รีบพาแซมมี่มาหาพี่ที่นี่ - ไม่!
- เราจะไปไหนกันคะ? - ไปโรงพยาบาลจ๊ะ เดี๋ยวก็หายแล้วนะ
- สตีโว! หยุดก่อน! - ถอยไปให้ไกลๆ จากพวกเราเลย
สตีโว่! ลูกคงไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่
ซาแมนธา เจนมากับตาเร็ว! มาสิซาแมนธา เจน!
ขึ้นไปเร็วแซมมี่ ไปข้างบนเร็ว!
ไปหลบที่ห้องน้ำเร็ว ไปเลย ไปเลย!
ลูกกำลังตกอยู่ในอันตรายนะ
พี่ ไอ้หมอนั่นมันขับรถพ่อมาด้วย
อย่าให้มันเข้าถึงตัวแซมมี่นะ
สตีเฟ่น ขอสักครั้งในชีวิตได้ไหม ช่วยฟังพ่อหน่อย!
เอ้านี่!
แม่คะ หนูเองค่ะ
ลูกแม่ ทำตามที่น้าสตีเฟ่นบอกทุกอย่างนะจ๊ะ
ค่ะแม่
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยจ๊ะลูก
แม่จะคุยกับลูกทางโทรศัพท์ตลอดเลย โอเค?
หนูกลัวจังเลยค่ะแม่
แม่รู้จ๊ะ แม่รู้
ผู้ชายที่เคยเจอที่สนามบอล เขามาที่นี่ค่ะ
แม่รู้แล้วจ๊ะ ใจเย็นๆ นะลูก
สตีโว่!
เขาขึ้นมาบ้างบนแล้วค่ะแม่
เขาเข้ามาในบ้านแล้ว
สตีเฟ่น?
ซาแมนธา เจน!
สตีเฟ่น นี่พ่อของแกนะโว้ย
หมดเวลาเล่นเกมซ่อนหากันแล้วสตีเฟ่น
แซมมี่?
ซาแมนธา เจน หลานตา
ไม่ออกมาหาตาหน่อยเหรอซาแมนธา เจน?
มาเถอะหลานรัก
ออกมานะ! แม่มเอ๊ย!! สตีวี่ เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ!
เราไม่ได้มีเวลามากนะ!
ไอ้คนชั่วมันกำลังจะมาถึงแล้วนะ สตีวี่!
เปิดประตูเดี๋ยวนี้!
พ่อช่วยอะไรแกไม่ได้นะ ถ้าแกไม่ยอมเปิดประตูให้พ่อของแก!
ช่างหัวแกสิไอ้บ้า! ออกไปจากบ้านเดี๋ยวนี้เลย!
สตีวี่!
แซมมี่?
ซาแมนธา เจน หลานตา
แซมมี่! แซมมี่! สตีเฟ่น?
ตาไม่ได้ตั้งใจหรอกนะหลานรัก
ฟังตาให้ดีนะ
ไปกับตาดีกว่านะซาแมนธา เจน
แซมมี่ บอกผู้ชายคนนั้นไปว่า แม่ขอสายเดวิด
แม่อยากคุยกับเดวิด
เดวิดเหรอ?
ที่นี่ไม่มีคนชื่อเดวิด
แซมมี่ เปิดลำโพงมือถือให้แม่ทีลูก
แคโลไลน์?
ไปตามเดวิดมาพูดสายกับชั้นเดี๋ยวนี้!
แซมมี่? สตีเฟ่น? สตีเฟ่น?
แม่คะ...
- น้าล้มลงไปค่ะ - แซมมี่?
แม่รีบมารับหนูที่นี่ได้ไหมคะ?
ก่อนที่เขาจะฟื้น
น้าสตีเฟ่น?
น้าเป็นอะไรหรือเปล่าคะ?
พี่บอกมาเลยว่าหมอแม่มดนั่นอยู่ที่ไหน?
- ตามน้ามาเร็ว ไม่มีอะไรหรอกแซมมี่ - แต่หนูกลัวค่ะ
ไม่ต้องกลัวนะ
ติดสิวะ!!
ตอนที่ไอ เหมือนหนูจะอาเจียนออกมา ด้วยค่ะน้าสตีเฟ่น
อีกแป๊บเราก็จะเจอแม่ของหนูแล้วนะ น้าสัญญา
เฮ้ ตรงนี้!
- แม่คะ! - แม่มารับแล้วนะลูก
ส่งมือมาให้แม่สิจ๊ะลูก
มาหาแม่ลูก
- โอ๊ยยยย!! แม่คะหนูเจ็บ! หนูเจ็บ! - ขอแม่ดูสิ
รีบขับไปเลยสตีเฟ่น ขับตรงไปเลย
- อีกไกลไหมพี่? - อีกไม่กี่ไมล์แล้ว
- ตอนนี้เราอยู่ที่ไหนกันแล้วก็ไม่รู้ - ไม่เป็นไร พี่รู้ พี่รู้
ขับตรงไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ถึงแล้วล่ะ
- พระเจ้า พี่คงรู้นะว่ากำลังจะทำอะไร - ขับๆ ไปเหอะน่า!
ระวัง!
โอ...พระเจ้า โอ้....
นั่นมันอะไรกันห๊ะ?
เรารอดแล้ว เรารอดแล้ว
งั้นรอพี่อยู่ตรงนี้นะ สตีเฟ่น อย่าไปไหนนะ
ตามแม่มาเร็วลูก เร็วลูก
ไม่เป็นไรลูก เดี๋ยวก็หายจ๊ะ
แม่รู้จ๊ะ แม่รู้ว่าหนูเจ็บ
- แม่ หนูไม่เอา หนูกลัว - ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะ
เปิดหลังให้คุณยายดูสิลูก
- แต่เขาดูน่ากลัว - เปิดหลังสิจ๊ะแซมมี่
แม่ก็อยู่กับหนูด้วยไง ไม่มีอะไรหรอกลูก
กำลังหลงทางอยู่ล่ะสิแม่หนูน้อย?
หลงทางจากพระเจ้าใช่ไหม?
พ่อของหนูตาย
เป็นเรื่องแย่ที่ต้องเสียคนที่รัก
แต่ที่เลวร้ายกว่าคือการสูญเสียศรัทธา
เสียใจด้วยนะหนูน้อย
ทำไมคะ?
เมื่อใดก็ตามที่เครื่องหมายนี้เริ่มปรากฏ เขาจะหาตัวเธอเจอ
ไม่นะ ไม่ ไม่นะคะ คุณต้องทำอะไรสักอย่าง
เด็กคนนี้เลือกแล้ว
เธอไม่ได้เลือกอะไร เธอจะเลือกอะไรได้ เธอยังเด็กอยู่เลย
เราทุกคนต่างก็เป็นบุตรแห่งพระเจ้า
ได้โปรดช่วยพวกเราด้วย ได้โปรดช่วยแซมมี่ด้วย นะคะ นะคะ
แม่หนูน้อยจะไม่โดดเดี่ยว
เธอจะได้ไปอยู่รวมกับคนอื่นๆ
ไม่นะ ไม่!
ไม่!
แม่คะ!
สตีเฟ่น! สตีเฟ่น!!
หลับตานะลูก อย่ามอง อย่าดู
สตีเฟ่น! สตีเฟ่น!
สตีเฟ่น!
โอ....ไม่นะ
ไม่นะ กุญแจ กุญแจอยู่ไหน?
แซมมี่!
แม่คะ!
แซมมี่!
เป็นไงมั่งลูก เจ็บตรงไหน?
ไม่เป็นไรลูก ไปกันต่อเถอะ
ไปกันลูก เร็วเข้า
แม่ขอโทษจ๊ะลูก แม่ขอโทษ
ไม่เป็นไรนะจ๊ะ
ไม่เป็นไรลูก
แซมมี่? เป็นอะไรไปลูก?
ไม่เป็นไรนะลูก
อ๊อกออกมาเลยลูก อ๊อกออกมาลูก
- แม่คะ นิ้วของหนูชาไปหมดเลยค่ะ - ไม่มีอะไรหรอกลูก หนูไม่เป็นอะไร
ทุกอย่างบจะต้องเรียบร้อย ลูกจะต้องหะ..
แซมมี่!
แม่คะ?
แม่มีเลือดออกด้วย
หัวแม่คงกระแทกน่ะลูก
แม่ไม่เป็นอะไรหรอกลูก
แม่คะ หนูกลัวจังเลยค่ะ
ไม่มีอะไรน่ากลัวแล้วลูก
มาหาแม่มะ มานี่สิลูก
ไม่มีอะไรแล้วลูก มานี่สิ มาหาแม่
ไม่มีอะไรแล้วนะลูก
โอเคๆ ๆ
ไม่เป็นอะไรแล้ว
แมทธิว มาร์ค ลุค และจอห์น... ขอท่านจงประทานพร แด่เตียงที่ข้านอน
ขอท่านจงให้พรขณะที่ข้าหลับ ข้าขอปวารณาตัวแด่พระผู้เป็นเจ้า
เทวดาทั้ง 5 องค์ ขอจงมาสถิตย์รอบ เตียงข้า
ทั้งที่เท้าและศีรษ
องค์หนึ่งร้อง องค์หนึ่งสวดมนต์
ส่วนอีกองค์ จงชำระบาปแห่งข้า
อาเมน
แม่คะ
แม่ค่ะ
ไม่เป็นอะไรอีกแล้ว
แม่คะ!
แซมมี่!
หายใจสิลูก ฟื้นสิลูก หายใจสิลูก หายใจสิ
ลูกแม่
โอ้....พระเจ้า
แซมมี่?
[THAI]